این کیک و گلهای زیبا تقدیم به شما دوستای عزیزم

یک شبی مجنون نمازش را شکست 

بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود 

فارغ از جام مستش کرده بود

سجده ای زد بر لب درگاه او 

پر زلیلا شد دل پر آه او

گفت یارب از چه خوارم کرده ای

بر صلیب عشق دارم کرده ای

جام لیلا را به دستم داده ای 

و اندر این بازی شکستم داده ای

نشتر عشقش به جانم می زنی 

دردم از لیلاست آنم می زنی

خسته ام زین عشق، دل خونم مکن

من که مجنونم تو مجنونم مکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم 

این تو و لیلای تو ... من نیستم

گفت: ای دیوانه لیلایت منم 

در رگ پیدا و پنهانت منم

سال ها با جور لیلا ساختی 

من کنارت بودم و نشناختی

عشق لیلا در دلت انداختم 

صد قمار عشق یک جا باختم

کردمت آوارهء صحرا نشد 

گفتم عاقل می شوی اما نشد